`Ty za to sypiasz w moich snach. codziennie wydłużam kołdrę oddając Ci moją część żebyś była bezpieczna, jak ja, kiedy byłem młodszy i jeszcze się nie znaliśmy z Imienia ani Dotyku. pozwalam Ci dotykać moje ciało, a to jest równoznaczne ze-mną. całuję Ci policzki żeby nie uschły jak kwiaty, kolory, które tam malujesz. robię herbatę i kawę szybko, kiedy wydaje mi się, że masz zmarznięte palce. zaświecam Ci lampkę wieczorem. na polu chwytam za rękę jakbym wiązał mocniej w Nas sznurek, ciasny. ścielę łóżko dokładnie - nie zastanawiasz się czemu. a w głowie? wieczorem gaszę światło, i to ja chcę to robić a nie żebyś Ty gasiła. księżyc rozmywa się na wszystkich dachach miasta, i kiedy wpada przez Nasze okno niesie ze sobą grzbiety wszystkich murów, i cały szum nieba. to wszystko jest szkliście niebieskie, i kładzie się na Twoich włosach, i jak roztopione szkło rozlewa się po miejscach, które palcami spod Twojej bluzki całodobowej wyciągam. dzień jest wyraźny, dlatego tak trudno o Dotyk, trzeba zasłony zasuwać na okno. Noc jest tak nieoznaczona. wczoraj mnie Dotykałaś i równocześnie ze mną zaszło Słońce. później, jak w zimie, czekałem na głęboki wieczór, żebyśmy poszli do Łóżka. wieczory są takie rozebrane, a wczoraj było mi jeszcze bliżej do Ciebie przez to Dotykanie, więc czułem to wyraźnie jak żółte światło lampki w ciemnym pokoju. czuję tak jakby było Ci Dobrze gdy się Kochamy. muszę już iść na zajęcia.    wyczyściłem głowę dla Ciebie, tak jak (chyba) chciałaś, i teraz jestem. jestem Twoim odbiciem. a moje wiersze nienapisane są o Tobie, takiej właśnie 'w martwych już dawno kolorach'.

 pieprzenie o Szczęściu. gdybyś miała w głowie tylko możliwość mnie, to Szczęście już byłoby w jakimś kształcie. rozumiałabyś co to znaczy, gdybym był Najważniejszy.`[R.]